Krościenko nad Dunajcem > Wiadomości > Apel dotyczący wypalania traw

Apel dotyczący wypalania traw

OGŁOSZENIE

Nadleśnictwo Krościenko nad Dunajcem zwraca się z apelem do wszystkich mieszkańców z naszego terenu  o zaniechanie wypalania suchych traw i pozostałości roślinnych w obrębie zabudowań. Mimo obowiązujących w tym zakresie przepisów, wypalane są trawy. Pozornie niewinne wypalanie traw i pozostałości roślinnych wskutek szybkiego rozprzestrzeniania się ognia kończy się najczęściej groźnym w skutkach pożarem zabudowań. Oprócz zagrożenia pożarowego, wypalanie traw powoduje naruszenie równowagi biologicznej w przyrodzie oraz zniszczenie szlachetnych gatunków roślin trawiastych i zielnych. W efekcie spalania powstają dymy zawierające tlenki węgla, azotu, siarki oraz związki rakotwórcze. Wpływają w istotny sposób na wzmożenie efektu cieplarnianego.

W związku ze stwierdzeniem wypalania traw przypominam, że zgodnie z § 40 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719) i art. 124 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 627 z późn. zm.) oraz art. 30 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r.,
poz. 1153) – w lasach, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk, wrzosowisk, pastwisk, nieużytków rolnych, pasów przydrożnych, szlaków turystycznych i kolejowych lub w strefie oczeretów i trzcin, oraz w odległości do 100 m od granicy lasów, wypalanie wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych jest ZABRONIONE !!!

Każdy rolnik zdaje sobie sprawę w wagi dopłat bezpośrednich otrzymywanych z Unii Europejskiej. Użytkownik gruntów zobowiązany jest do utrzymywania ziemi w dobrej kulturze rolnej – art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 z późn. zm.). Naruszenie zasad określonych w akcie wykonawczym do ustawy tj. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze (Dz. U. z 2005 r. Nr 36, poz. 326 z późn. zm.), między innymi poprzez wypalanie areałów rolnych (§ 3 ust. 2) powodować może cofnięcie lub ograniczenie przez właściwe organy tej formy pomocy finansowej.

 

Ponadto wypalanie wierzchniej warstwy gleby lub pozostałości roślinnych (suchych traw) jest wykroczeniem:

  • z art. 82 § 3 i 4 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 482), który przewiduje odpowiedzialność tego kto nieostrożnie obchodzi się z ogniem lub wykracza przeciwko przepisom dotyczącym zapobieganiu i zwalczaniu pożarów.
  • z art. 181 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.), który brzmi: „Kto powoduje zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach – podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.
  • z art. 131 pkt 12 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 627 z późn. zm.), który brzmi: „Kto … wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary … – podlega karze aresztu albo grzywny”.
  • z art. 163 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. jw.), który brzmi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mając postać: 1) pożaru … podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”,
    w przypadku działania nieumyślnego sprawcy, kara wymierzona przez sąd może wynosić od 3 miesięcy do 5 lat.

 

 

Nadleśniczy
mgr inż. Olaf Dobrowolski

Baner